X
تبلیغات
arshadvizheh89 - مراقبت های بعد از عمل قلب××××××××××
به نام خالق یکتا

مراقبت های بعد از عمل جراحی قلب

حمیده قادری- دانشجوی کارشناسی ارشد89


بررسی و اداره بیماران بعد از جراحی قلب

- مرحله بلافاصله بعد از عمل
.. انتقال به بخش مراقبت های ویژه و خروج از بیهوشی
..  به مدت 24 تا 48 ساعت تحت نظر

- اهداف پرستاری فوری بعد از عمل
.. حفظ تهویه مناسب
.. اکسیژناسیون و ثبات همودینامیکی

تشخیص و تدبیر سریع برای هرگونه تغییر در وضعییت بیمار امری مهم و حیاتی است.

بعلت اثرات بای پس قلبی و ریوی و دستکاری قلب، بیماران تحت جراحی قلب بیش از سایر بیماران جراحی شده دارای وضعیتی بی ثبات هستند.

پرستار باید با نوع عمل انجام شده، دستورات بعد از عمل و بررسی پیشرفته و مشکل گشایی و مهرت های تکنیکی که در این بخش ها با آن سروکار دارد، آشنا باشد.


(ventilation / oxygenation) - تهویه و اکسیژناسیون

..بلافاصله پس از قرار گرفتن بیمار بر روی دستگاه، پرستار باید جهت اطمینان از جایگیری صحیح لوله تراشه ، وقوع احتمالی پنوموتوراکس، و کلاپس ریه و وجود
ترشحات، ریه های بیمار را سمع نماید.
.. جهت مانیتورینگ میزان اشباع اکسیژن خون استفاده از پالس اکسیمتری
.. تهیه نمونه خون شریانی و عکس قفسه سینه (طبق دستور پزشک       )
.. در صورت وجود ترشح در راههای هوایی استفاده از ساکشن
.. در صورت مشاهده هرگونه حالت غیر طبیعی در میزان اشباع اکسیژن خون یا      جواب نمونه خون شریانی، انجام تدابیر طبق دستور


     (Cardiac Rhythme)ریتم قلب 

بلافاصله بعد از انتقال بیمار به بخش، وصل بیمار به مانیتورینگ و بررسی ریتم و ریت قلبی
کنترل و ثبت نبض رادیال و اپیکال
در صورت لزوم وصل و روشن کردن پیس میکر
چک پتاسیم خون در 30 دقیقه اول بعد از عمل و اصلاح آن در صورت لزوم
گرفتن یک نوار قلب 12 اشتقاقی


(hemodynamic stability)ثبات همودینامیکی
 
وصل لاین های مربوط به کاتتر شریانی و شریان ریوی و 
 به سیستم مانیتورینگcvp
کنترل برون ده قلبی توسط ترمودیلوشن
در صورت لزوم دادن داروهای وازواکتیو، اینوتروپیک یا افزاینده حجم جهت حفظ فشار خون و برون ده قلبی

 


مانیتورینگ میزان اشباع خون مخلوط وریدی  
 
svo2
svo2 میزان اکسیژن خون برگشتی به سمت راست قلب را نشان می دهد
svo2 به 3عامل بستگی دارد:
1- مقدار o2 خون شریانی (که خود بستگی به مقدار هموگلوبین و میزان اشباع هموگلوبین از اکسیژن دارد)
بنابراین اختلال در اعمال ریه یا خونریزی باعث کاهش غلظت اکسیژن خون شریانی می شود.
2- میزان تحویل اکسیژن به بافت ها ( که به میزان برون ده قلبی بستگی دارد)
بنابراین برون ده بالای قلبی می تواند موجب افزایش تحویل اکسیژن به بافت ها شودو بر عکس.
3- مقدار مصرف اکسیژن ، که میزان آن با افزایش نیازهای متابولیک بافت ها (هایپرترمی، لرزیدن و فعالیت) افزایش یافته و در صورت کاهش نیازهای متابولیک(هیپوترمی، بیهوشی،استفاده از داروهای بلوک کننده عصبی-عضلانی) کاهش می یابد.


اکسیژن باقیمانده در خون پس از استفاده بافتی را 
 می نامند ( نرمال آن 80 – 60 درصد )svo2
هموگلوبین و ,sao2 اغلب بیماران پس از جراحی قلب با میزان 
 بالایی دارند.svo2برون ده قلبی مناسب،
بطور اولیه هیپوترمی، اثرات بیهوشی و بلوککننده های عصبی عضلانی موجب کاهش نیاز بافتی به اکسیژن می شود.
زمانیکه گرم کردن مجدد خون انجام می شود و بیمار از بیهوشی خارج
 کاهش می یابد، مقدار آن باید svo2می گردد ، نیاز بافتی افزایش یافته
بالاتر از60 درصد باقی بماند.
   بیش از یک پارامتر بوده، منعکس کننده تمامی دیدگاه های مربوط به svo2
اکسیژناسیون است. و میتواند به تعیین اولیه اختلال در میزان اکسیژن خون شریانی، تحویل اکسیژن و مصرف اکسیژن کمک نموده، در بررسی میزان تأثیر تدابیری چون تیتره کردن داروهای وازواکتیو و اینوتروپیک یا تغییرات ونتیلاتور مؤثر باشد

اما نباید هرگز  جایگزین مانیتورینگ دقیق جداگانه هر یک از پارامترها شود.


Chest Drainage / bleeding درناژ قفسه سینه/ خونریزی

- اتصال چستتیوب ها به چست باتل و سپس وصل آن به ساکشن(معمولا
20 سانتیمتر آب).
- اجتناب از خمیدگی و بسته شدن لوله های چست تیوب.
- اندازه گیری و ثبت مقدار و خصوصیات مایع درناژ شده  در بدو     ورود بیمار و سپس هر یک ساعت.
- بررسی نشت هوا ازطریق مشاهده حباب های ایجاد شده در محفظه
سد آبی چست باتل و در صورت وجود لیک هوا ، بررسی عامل و رفع آن.
- چک هموگلوبین و هماتوکریت بیمار در 30 دقیقه نخست.


(urin out put) برون ده ادراری

- اندازه گیری و ثبت برون ده ادراری در بدو ورود ، سپس هر نیم تا یک ساعت یکبار
- توجه به تیرگی و یا رنگ صورتی یا قرمز در ادرار

بدلیل رقیق کردن خون در ضمن بای پس قلبی ریوی، و ضرورت برقراری دیورز بعد از عمل، غالبا میزان برون ده از 100 تا 200 سی سی در ساعت تجاوز کرده ووزن مخصوص ادرار پائین می آید.


Hypothermia کاهش درجه حرارت بدن

ضمن گرم کردن مجدد بر روی بای پس قلبی ریوی، درجه حرارت مرکزی بدن بیمار به 37درجه سانتیگراد برگردانده می شود.
اما زمانیکه خون گرم شده شروع به گردش در محیط بدن نماید،انتقال گرما به بافت های محیطی موجب افت مجدد درجه حرارت مرکزی می شود.
غالبا در بدو ورود بیمار، درجه حرارت بدن بین 36-35 است.
کاهش درجه حرارت بدن موجب انقباض عروق محیطی و شیفت منحنی تجزیه اکسی هموگلوبین به سمت چپ می شود.بنابراین اکسیژن کمتری از هموگلوبین جهت تحویل به بافت آزاد می گردد.
کنترل درجه حرارت مرکزی باید از طریق کاتتر شریان ریوی یا درجه حرارت
پیشانی انجام شود.
درجه حرارت رکتال تا 8 ساعت مرتبط با درجه حرارت مرکزی نیست بنابراین قابل اعتماد نیست.

درجه حرارت مرکزی بدن را می توان از طریق افزایش درجه حرارت اتاق، استفاده از حرارت تشعشعی و پتو افزایش داد.

نکته قابل توجهاینکه افزایش درجه حرارت بایستیتدریجی باشد تا از عدم ثبات همودینامیکی بعلت اتساع سریع عروق پیشگیری کرد.

از بروز لرز نیز باید جلوگیری کرد زیرا موجب افزایش سرعت متابولیسم، مصرف اکسیژن، تولید دی اکسید کربن و افزایش بار کاری میوکارد شود.


Neurological status  وضعیت عصبی

بررسی سطح هوشیاری، واکنش مردمک ها به نور، توانایی اجرای دستورات، قدرت و حرکت اندام ها در ابتدا و سپس هر یک ساعت.

باید به هرگونه تغییری در وضعیت عصبی تا زمان بهوش آمدن کامل بیمار توجه داشت.
اغلب بیماران در بدو ورود فاقد هوشیاری اند. باید مکررا بیمار را نسبت به محیط آگاه کرد.

نوشته شده توسط دانشجویان ارشد 89 در پنجشنبه نوزدهم خرداد 1390 |